The Black Isle and Fortrose.

Fortrose i Rosemarke to 2 malenkie architektoniczne perelki, ta pierwsza z ruinami katedry z XIIIw. W Rosemarke , za to , jest ciekawe muzeum dot. m.in.sztuki Piktow. Jak gdzies wyczytalam Fortrose to glowny osrodek edukacyjny na Black Isle.
W nocy zbudzila nas mega wichura. Do rana trzymalismy namiot, potem dodatkowo spadl deszcz. Jak sie okazalo, to ulubiona pogoda Marysi do spania. Ulewy tutaj maja charakter totalnych zlew w il. ok. 2 wiader wody na metr kwadratowy na sekunde. Zaczynaja sie nagle i na szczescie - rownie szybko mijaja. Dlatego ciuchy trzeba miec zawsze pod reka.
Opuscilismy camp o 2 (sic!). Potem 6mil pod gorke (gdybym tylko wiedziala o tym zanim wyruszylismy!!). Pogoda dosyc nam sprzyjala - wiatr ustal, od czasu do czasu drobny deszcz. Dojechalismy do Cromarty akurat na pizze w Sutor Cafe -swietna. Posiedzenie przedluzylo sie na tyle, ze zdarzylismy na ostatnia rundke prom(ik)u do Nigg. Bylismy jedynymi pasazerami. Wiatr znow sie wzmogl i niezle nami kolysalo, tak ze nawet Jasiek siedzial cale 10minut na krzeselku..
Z Nigg poszlo nam szybko do Balintore,gdzie znalezlismy fajny hotel. Krolewsko wyspalismy sie w najlepszym z pokoi, jako jedyni goscie. Oj, to chyba polnoc!

Inverness-stolica Highlands.

Fantastycznie bylo sie wyspac w pachnacej poscieli i dostac podane sniadanie, nawet w szkockiej wersji.
Zrobilismy kilka rundek wokol centrum,udalo nam sie kupic rower i buty. Long live TKMaxx!!
Rower, skoro szalacy,to z pedalkami!
Jas, jak sie od razu przed sklepem okazalo, juz od dawna potrafi jezdzic na rowerze z pedalami i bez bocznych kolek. Wobec tego zaskakujacego postepu Marysia tego samego wieczora zebrala sie w sobie i .. siadla.
Jesli chodzi o rowerowe wycieczki, to dosc klopotliwe jest zarowno wjezdzanie,jak i wyjezdzanie z duzych miast. Szczegolnie kiedy wystepuje tzw.waskie gardlo w postaci np. waznego mostu badz tunelu. Z Inverness wyjezdza sie w kier. pn. przez most Kessok, w smrodzie i ogluszalacym huku ciezarowek.
Wjechalismy na Black Isle, inaugurujac to wydarzenie wizyta w ekologicznym browarze Black Isle. Malownicze to miejsce. Z posrod 4 zakupionych buteleczek 0.33l, jedna okazala sie zawierac piwo o smaku rozpuszczonego papierosa (7pounds za flaszke), kolejne byly duzo lepsze.
Jas przejechal tym razem polowe trasy sam, druga polowe przegadal w wozku na tematy rowerowe. Niestety choc jechalismy najpodrzedniejsza z drog, ruch byl spory.
Powoli zaczynam sie martwic, ze nie uda nam sie zdarzyc dojechac do Lerwick. W naszym tempie 2 dni niepogody moga wszystko przekreslic..
Wieczorem czekal nas szalony zjazd do Fortrose z bardzo fajnym campem nad samym morzem. O dziwo ceny noclegow tez rosna im bardziej na polnoc.

Nairn-Inverness. 27mil.

Ta trasa dala mi popalic-gorzysty teren, do tego daleko. Pogoda piekna, ustal tez wiatr. Zaliczylismy kilka spektakularnych zjazdow, ten przed Culden nalezy do zupelnie wyjatkowych-2mile surowej gory!
Tez w Culden odwiedzilismy pobieznie swietne centrum dotyczace wielkiej bitwy-niestety dojechalismy moment przed zamknieciem. (tak naprawde to atrakcja dla starszych dzieci).
Trasa NSCR, ktora jedziemy, ciagle pozytywnie nas zaskakuje. Jest wyznaczona poza glownymi drogamu, korzystajac ze skrotow, ktorych nie znalazloby sie bez dobrej mapy, nie mowiac o oszczedzeniu czasu.
Zaskakujace jest tez jak ostroznie Szkoci nas traktuja-wiele razy zdarzylo sie, ze zatrzymywali sie na poboczu jadac z naprzeciwka, az przejedziemy ( a przeciez my jedziemy czasem b.powoli!).
Przy wjezdzie do Inverness sotkalismy w koncu dudziarza, no i smoka.

Rest.

Minal pierwszy tydzien. Przekechalismy troche ponad 130mil (209km). Nairn slynie z dobrej pogody i malowniczej plazy. Faktycznie-rano z namiotu wygonilo nas slonce. Postanowilismy zrobic sobie wolny dzien.
Plaza faktycznie okazala sie imponujaca-podobna do polskiej, tylko znaaacznie szersza-nawet z kilometr w czasie odplywu.
Sniadanie jedlismy przez 2 godz,potem krotka wycieczka po plazy,pisanie kartek,zakupy i .. wieczor.

Nairn, czyli nibybianska plaza.

Dzien rozpoczelismy od eco-zakupow w eco-village. Dostalam tam wysmienite piwo i miod Manuka w wersji 100+,co oznacza mniej wiecej tyle, ze przez najblizsze tygodnie zadna bakteria sie nas (tych co jedza) nie zlapia. Znalazlam tez cudne kartki Jaine Rose.
Do Nairn jechalismy w silnym wietrze, znacznie wolniej niz dotychczas. Minelismy Forres, w ktorym Findhorn Foundation ma swoj 5-gwiazdkowy (sic!) hotel i jak nalezaloby sie spodziewac wjechalismy w lasy.
Po drodze nadarzyl sie swietny plac zabaw przy Brodie Castle. Stwierdzam przy tej okazji, ze Szkoci maja najfajniejsze place zabaw! W posiadlosci Brodich znajduje sie nie tylko XVIIw. zamczysko, farma i camping (!), ale tez ogromny luksusowy sklep, w ktorym mozna np. kupic sobie wypchanego niedzwiedzia!
Do Nairn dowleklismy sie pod wieczor. Po indyjskiej kolacji rozbilismy cyganski oboz obok campingu, przy plazy, bo na ogromnym campie nie mieli juz miejsc. Pan z recepcji sam nas zaprowadzil i pokazal okolice.

Stary kosciol w Urquhart.

Rankiem Jas jak zwykle wyskoczyl z namiotu ok.7 z zamiarem zrobienia kilku kolek na rowerze,a tu..rowera nie ma! I co najgorsze-juz sie nie znalazl..W miedzyczasie jego sandalki zniknely wraz z przyplywem. Stwierdzilismy,ze najwyzszy czas opuscic "Swindokty". Tak ze dzien rozpoczelismy w dosc kiepskim humorze.
Na szczescie pod wieczor mielismy szanse na nocleg w zupelnie wyjatkowym miejscu-w przerobionym na B&B starym kosciele.
Po drodze odwiedzilismy Buckie-kolejne malownicze miasteczko z bogato zdobionymi kamieniczkami,pewna iloscia sklepikow i kawiaren i niestety dosc duzym ruchem samichodowym.
Z Buckie zaczelismy zjezdac z wybrzeza wglab. Pogode mielismy calkiem,calkiem-przestalismy sie juz przejmowac drobnymi deszczykami.Niedaleko kosciolka zahaczylismy o centrum delfiniarskie z fajna oferta edukacyjna dla dzieci,sklepem tematycznym i dobra knajpka.
Do Urquhart dohechalismy na 18. Udalo nam sie dostac polprywatny pokoj i lazienke dzielona z gospodarzami. Andreas i Kris okazali sie fantastyczni,a miejsce zupelnie magiczne. Odwazna architektura, niespodziewane zakamarki i charyzma chlopakow,ktorzy tak sprytnie to sobie wymyslili,ze druga polowe roku maja w zwyczaju spedzac w Las Palmas.
Wieczor spedzilismy w milym towarzystwie przy przedniej kolacji i wybornej regionalnej whisky.
Urquhart bylo jednym z tych miejsc,z ktorych zal bylo mi wyjezdzac..

Urquhart - Findhorn. 40km.

Zebralismy sie dosc wczesnie,bo juz o 11 bylismy w drodze. Wizyta w Elgin-niestety rowerka nie dostalismy,a polecana katedra byla zamknieta na lunch (znajome klimaty?).Dalej mile laski,potem znow skorzystalismy ze starej, juz nieczynnej, linii kolejowej. Zwabieni niesamowitym jazgotem motorow, naogladaliamy sie "panow kominiarzy"-jak to Jas okreslil,czyli terenowych motocyklistow.
Jak sie pozniej okazalo poranna bryza zmoenila sie w silne wietrzysko i to w wersji caly-czas-w-nos. I tak przez 2 dni..
Ale mielismy motywacje do pedalowania. Naszym celem na noc bya Findhorn Foundation i ich ecovillage-europejska stolica classic New age. Cudo to zostalo zalozone przez hipisow 50 lat temu. Odsylam do Wiki. Byc moze czas i nam tam przerzucic kotwice!
Wieczorem kulinarna niespodzianka-fish & chips od Buckie w Findhorn. Odrazajaca buda z fantastycznym zarciem,czyli nie szata zdobi czlowieka,czy tez nowe szaty krola..