Lairg-Altnaharra i jeszcze kawalek.

Dobra noc u pani Saddler w Lairg-sicho i cieplo, na przywitanie herbata i pranie w prezencie. Ciekawy dom, ciekawa historia. Po sniadaniu pozegnalismy sie w kolorowym, pelnym kwiatow ogrodzie. Pewnie juz sie nie spotkamy..
Nasza droga przez Highlands biegnie prosto jak biczem strzelil na polnoc. Wspinalismy sie w delikatnym, choc niekonczacym sie podjezdzie 12mil, stamtad reszta trasy w dol, do Altnaharra. W okol same laki i troche lasu. Czasem pojedynczo rozrzucone domostwa w oddali. Jedzie sie niestety glowna droga, ale ruch niewielki, bo na calej dlugosci jednopasmowka. Tutaj juz wyraznie pachnie odludziem.
Zaraz po przejechaniu przelamania Crask wjezdza sie w prost na Crask Inn-jest to stara gospoda, zalozona tak dawno jak w 1815 roku. Do dzis bez doprowadzonej elektrycznosci, bialy domeczek z zadbanym ogrodkiem rysuje sie abstrakcyjnie na tle rozleglego pustkowiach. W Crask Inn mozna zjesc, wyspac sie i nagadac. Gospoda prowadza 2 szalone panie- Szkotka i Holenderka. Dostalismy zupe, piwo, tosty i pake jedzenia na droge. Po 2 godz popasu wyjezdzalismy przy wiwacie komitetu pozegnalnego zlozonego z gospodarek i starych bywalcow.
Altnaharra, czyli hotel i 2 i pol farmy przejechalismy tylko, zeby po chwili rozbic oboz przy Loch Naver.